უფრო ანალიტიკური პროფესიები მარტივად ჩანაცვლებადია - ალექსანდრე ჯეჯელავა
ხელოვნური ინტელექტისგან ყველაზე მეტად ემპათიაზე დაფუძნებული პროფესიებია დაცული, სადაც ადამიანებთან უშუალო კონტაქტსა და ემოციების ამოცნობას გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს, - ამის შესახებ ტელეკომპანია „მაესტროს“ ეთერში, გადაცემაში Business Insider Georgia, სტუმრობისას კომპანია „ფლომასტერის“ დამფუძნებელმა ალექსანდრე ჯეჯელავამ განაცხადა.
მისი თქმით, 21-ე საუკუნეში წარმატების მთავარი ფაქტორი ხდება მიკროუნარები, როგორიცაა ცნობისმოყვარეობა, ტექნოლოგიებთან ადაპტაციის უნარი და ემოციური ინტელექტი.
„2025 წელს გამოქვეყნდა ძალიან საინტერესო კვლევა, სახელწოდებით Skills for the 21st Century (უნარები 21-ე საუკუნისთვის). იქ მოყვანილი იყო ერთი უმნიშვნელოვანესი ფაქტი, რომ თანამედროვე ადამიანი პროფესიას საშუალოდ 6-ჯერ შეიცვლის. და როდესაც ვამბობ საშუალოდ 6-ჯერ, ეს იმას ნიშნავს, რომ ყველაზე აქტიური ადამიანები პროფესიას, ალბათ, 12-ჯერაც კი შეიცვლიან.
ამას რომ ვამბობ, აუდიტორია ხშირად აღელვდება ხოლმე და მიპროტესტებს: ნუთი შესაძლებელია ფეხბურთელი ხელოვანი გახდება და მასწავლებელი ექიმიო?
რა თქმა უნდა, ხანდახან ასეთი რადიკალური ცვლილებებიც მოხდება, თუმცა, რეალურად, ეს თითოეული ჩვენგანის ამბავია. ხშირად ჩვენ უბრალოდ სამეზობლო, მონათესავე სფეროებში გადავდივართ: ტელევიზიიდან YouTube-ზე, ერთი მიმართულებიდან მეორეზე... მაგრამ ეს ცვლილებაა, ჩვეულებრივი პროფესიული ცვლილებაა, რომელთან შეგუებაც თანამედროვე სამყაროში ყველას მოგვიწევს.
ამიტომ, ჩვენ ვამბობთ, რომ პროფესია აღარ არის რაღაც ფიქსირებული მოცემულობა. ყველაფერი უფრო მიკროუნარების დონეზე დავიდა: ხარ თუ არა ცნობისმოყვარე, რამდენად ხარ ტექნოლოგიებთან გაშინაურებული, გაქვს თუ არა ემოციური გონიერება და შეგიძლია თუ არა საკუთარი სხეული და გონება ენერგიის მაღალ დონეზე შეინარჩუნო. ეს არის ზუსტად ის უნარები, რომელთა წყალობითაც ადამიანი ნებისმიერ პროფესიას მარტივად აითვისებს, ნებისმიერ სფეროში შევა და უმაღლეს პროფესიონალიზმს მიაღწევს. რა თქმა უნდა, უფროს თაობებში მაინც რჩება შეგრძნება, რომ პროფესია არმაზის კერპივითაა, რომ 16 წლისამ უნდა აირჩიო და მერე მთელი ცხოვრება მას შეეწირო მსხვერპლად. მაგრამ წავიდა ეს დრო. საბედნიეროდ თუ საუბედუროდ, ეს რეალობა წარსულს ჩაბარდა და დადგა ეპოქა, სადაც პროფესიულ გზაზე მოსახვევები ძალიან ხშირია.
რაც შეეხება ტრადიციულ პროფესიებს ამბობენ, რომ ემპათიაზე დაფუძნებული საქმე, სადაც ადამიანისთვის თვალებში ჩახედვაა მნიშვნელოვანი (როგორიც არის ექთანი, ექიმი, მასწავლებელი და ა.შ.), ყველაზე მეტადაა დაცული. ხელოვნური ინტელექტი კიდევ დიდხანს ვერ მიხვდება თვალებში ჩახედვით, შენ კარგ ხასიათზე ხარ თუ ცუდზე. უფრო ანალიტიკური პროფესიები კი - ფინანსური ანალიტიკოსი, ანდერრაითერი და მსგავსი სფეროები გაცილებით მარტივად ჩანაცვლებადია.
აქვე თარჯიმნის პროფესიაზეც მინდა ვთქვა. აი, მაგალითად, მაღალი დონის ოფიციალურ ვიზიტებს რომ ვაშუქებთ, იმ შეხვედრების თარჯიმანი ხელოვნური ინტელექტი არასოდეს იქნება. რატომ? იმიტომ, რომ იქ კონტექსტს, ემპათიასა და დიდ სურათში აზრის გაგებას უზარმაზარი მნიშვნელობა აქვს. კარგ თარჯიმანს შეუძლია ქვეყანა ააშენოს, ცუდს კი დააქციოს, ხომ ასეა?
ამიტომაა ემპათიაზე დაფუძნებული პროფესიები გაცილებით დაცული. მათ შორის ჟურნალისტიკაც ცალსახად ასეთია - ყველაფერი იმაზეა დამოკიდებული, თუ როგორ გახსნი რესპონდენტს, როგორ დახვდები მას და როგორ შეძლებ, რომ ადამიანური ამბავი მაყურებლამდე თუ მკითხველამდე ზუსტად მიიტანო. და მენეჯერიც ზუსტად ასეთია - მენეჯერის საქმეც, თავისი არსით, პირველ რიგში ემპათიაზე დაფუძნებული პროფესიაა“, - მიიჩნევს ალექსანდრე ჯეჯელავა.
სხვა სიახლეები
პროფესია აღარ არის ფიქსირებული მოცემულობა, ყველაფერი უფრო მიკროუნარების დონეზე დავიდა - ალექსანდრე ჯეჯელავა
19.05.2026.17:30
ხელოვნური ინტელექტისგან ყველაზე მეტად ემპათიაზე დაფუძნებული პროფესიებია დაცული, სადაც ადამიანებთან უშუალო კონტაქტსა და ემოციების ამოცნობას გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს, - ამის შესახებ ტელეკომპანია „მაესტროს“ ეთერში, გადაცემაში Business Insider Georgia, სტუმრობისას კომპანია „ფლომასტერის“ დამფუძნებელმა ალექსანდრე ჯეჯელავამ განაცხადა.
მისი თქმით, 21-ე საუკუნეში წარმატების მთავარი ფაქტორი ხდება მიკროუნარები, როგორიცაა ცნობისმოყვარეობა, ტექნოლოგიებთან ადაპტაციის უნარი და ემოციური ინტელექტი.
„2025 წელს გამოქვეყნდა ძალიან საინტერესო კვლევა, სახელწოდებით Skills for the 21st Century (უნარები 21-ე საუკუნისთვის). იქ მოყვანილი იყო ერთი უმნიშვნელოვანესი ფაქტი, რომ თანამედროვე ადამიანი პროფესიას საშუალოდ 6-ჯერ შეიცვლის. და როდესაც ვამბობ საშუალოდ 6-ჯერ, ეს იმას ნიშნავს, რომ ყველაზე აქტიური ადამიანები პროფესიას, ალბათ, 12-ჯერაც კი შეიცვლიან.
ამას რომ ვამბობ, აუდიტორია ხშირად აღელვდება ხოლმე და მიპროტესტებს: ნუთი შესაძლებელია ფეხბურთელი ხელოვანი გახდება და მასწავლებელი ექიმიო?
რა თქმა უნდა, ხანდახან ასეთი რადიკალური ცვლილებებიც მოხდება, თუმცა, რეალურად, ეს თითოეული ჩვენგანის ამბავია. ხშირად ჩვენ უბრალოდ სამეზობლო, მონათესავე სფეროებში გადავდივართ: ტელევიზიიდან YouTube-ზე, ერთი მიმართულებიდან მეორეზე... მაგრამ ეს ცვლილებაა, ჩვეულებრივი პროფესიული ცვლილებაა, რომელთან შეგუებაც თანამედროვე სამყაროში ყველას მოგვიწევს.
ამიტომ, ჩვენ ვამბობთ, რომ პროფესია აღარ არის რაღაც ფიქსირებული მოცემულობა. ყველაფერი უფრო მიკროუნარების დონეზე დავიდა: ხარ თუ არა ცნობისმოყვარე, რამდენად ხარ ტექნოლოგიებთან გაშინაურებული, გაქვს თუ არა ემოციური გონიერება და შეგიძლია თუ არა საკუთარი სხეული და გონება ენერგიის მაღალ დონეზე შეინარჩუნო. ეს არის ზუსტად ის უნარები, რომელთა წყალობითაც ადამიანი ნებისმიერ პროფესიას მარტივად აითვისებს, ნებისმიერ სფეროში შევა და უმაღლეს პროფესიონალიზმს მიაღწევს. რა თქმა უნდა, უფროს თაობებში მაინც რჩება შეგრძნება, რომ პროფესია არმაზის კერპივითაა, რომ 16 წლისამ უნდა აირჩიო და მერე მთელი ცხოვრება მას შეეწირო მსხვერპლად. მაგრამ წავიდა ეს დრო. საბედნიეროდ თუ საუბედუროდ, ეს რეალობა წარსულს ჩაბარდა და დადგა ეპოქა, სადაც პროფესიულ გზაზე მოსახვევები ძალიან ხშირია.
რაც შეეხება ტრადიციულ პროფესიებს ამბობენ, რომ ემპათიაზე დაფუძნებული საქმე, სადაც ადამიანისთვის თვალებში ჩახედვაა მნიშვნელოვანი (როგორიც არის ექთანი, ექიმი, მასწავლებელი და ა.შ.), ყველაზე მეტადაა დაცული. ხელოვნური ინტელექტი კიდევ დიდხანს ვერ მიხვდება თვალებში ჩახედვით, შენ კარგ ხასიათზე ხარ თუ ცუდზე. უფრო ანალიტიკური პროფესიები კი - ფინანსური ანალიტიკოსი, ანდერრაითერი და მსგავსი სფეროები გაცილებით მარტივად ჩანაცვლებადია.
აქვე თარჯიმნის პროფესიაზეც მინდა ვთქვა. აი, მაგალითად, მაღალი დონის ოფიციალურ ვიზიტებს რომ ვაშუქებთ, იმ შეხვედრების თარჯიმანი ხელოვნური ინტელექტი არასოდეს იქნება. რატომ? იმიტომ, რომ იქ კონტექსტს, ემპათიასა და დიდ სურათში აზრის გაგებას უზარმაზარი მნიშვნელობა აქვს. კარგ თარჯიმანს შეუძლია ქვეყანა ააშენოს, ცუდს კი დააქციოს, ხომ ასეა?
ამიტომაა ემპათიაზე დაფუძნებული პროფესიები გაცილებით დაცული. მათ შორის ჟურნალისტიკაც ცალსახად ასეთია - ყველაფერი იმაზეა დამოკიდებული, თუ როგორ გახსნი რესპონდენტს, როგორ დახვდები მას და როგორ შეძლებ, რომ ადამიანური ამბავი მაყურებლამდე თუ მკითხველამდე ზუსტად მიიტანო. და მენეჯერიც ზუსტად ასეთია - მენეჯერის საქმეც, თავისი არსით, პირველ რიგში ემპათიაზე დაფუძნებული პროფესიაა“, - მიიჩნევს ალექსანდრე ჯეჯელავა.