სახელმწიფო ქონების პრივატიზების წესი
2026 წლის 12 იანვრიდან ძალაში შევიდა საქართველოს მთავრობის დადგენილება სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული უძრავი ნივთის გაცვლისა და პირდაპირი მიყიდვის ფორმით პრივატიზების წინაპირობების დამტკიცების შესახებ. სახელმწიფოს კუთვნილი უძრავი ქონების პრივატიზების წესებზე საუბრობს იურიდიული ფირმა ბი ვი ქონსალთინგის მმართველი პარტნიორი, ვახტანგ შურღაია.
„სახელმწიფო ქონების შესახებ“ საქართველოს კანონის თანახმად, არსებობს სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების პრივატიზების რამდენიმე გზა:
• აუქციონი;
• პირდაპირი მიყიდვა;
• უსასყიდლოდ საკუთრებაში გადაცემა.
კანონის თანახმად, უძრავი ქონების პირდაპირი მიყიდვის ფორმით პრივატიზება შეიძლება განხორციელდეს საქართველოს მთავრობის დადგენილებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში. მთავრობის ახალი დადგენილების თანახმად კი განისაზღვრა პირდაპირი მიყიდვის წინაპირობები (მათ შორის და არა მხოლოდ):
• საპრივატიზებო უძრავ ნივთზე არანაკლებ 100 000 000 ლარის ოდენობის ინვესტიციის განხორციელების პირობა;
• უძრავი ქონების დაინტერესებული პირის საკუთრებაში არსებული უძრავი ნივთის მომიჯნავედ არსებობა, როდესაც მას საკუთარ უძრავ ნივთზე განხორციელებული აქვს არანაკლებ 100 000 000 ლარის ინვესტიცია/დანახარჯი;
• სახელმწიფო უწყების/მუნიციპალიტეტის დასაბუთებული შუამდგომლობა სახელმწიფოებრივი/საზოგადოებრივი მნიშვნელობის პროექტის განხორციელებისა თუ დადგენილებით გათვალისწინებული სხვა მიზნით;
• საქართველოს მთავრობის დადგენილებებით დამტკიცებული სახელმწიფო პროგრამები.
სახელმწიფო ქონების პირდაპირი მიყიდვა ხორციელდება საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილების საფუძველზე, ქონების მმართველის მიერ. ხელშეკრულება მხარეებს შორის იდება საქართველოს მთავრობის მიერ სათანადო აქტის მიღებიდან 3 თვის ვადაში, დამატებითი პროცედურების გარეშე, ხოლო ვადის გასვლის შემთხვევაში აქტი კარგავს ძალას.
მეორე მხრივ, აუქციონის გზით პრივატიზება ხორციელდება საჯარო ან ელექტრონული აუქციონის ფორმით. პრივატიზების შესახებ ინფორმაცია განთავსდება ელექტრონული აუქციონის სისტემის ვებგვერდზე (www.eauction.ge) ან ქონების სააგენტოს ოფიციალურ ვებგვერდზე (www.privatization.ge). აუქციონში მონაწილეობის აუცილებელ წინაპირობას წარმოადგენს უპირობო და გამოუხმობი საბანკო გარანტიის/ბეს წარდგენა, რომლის ოდენობას უფლებამოსილი ორგანო ინდივიდუალურად განსაზღვრავს.
უძრავი ნივთის აუქციონის ფორმით პრივატიზებისას შესაბამისი ხელშეკრულება იდება აუქციონის ჩატარებიდან 45 კალენდარული დღის ვადაში. მყიდველი ვალდებულია, პრივატიზების განმახორციელებელი ორგანოს მიერ დადგენილ ვადაში უზრუნველყოს საპრივატიზებო საფასურის გადახდა და წარუდგინოს მას საპრივატიზებო საფასურის გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტი. ვალდებულების შესრულების დამადასტურებელი დოკუმენტის წარმოდგენიდან 30 კალენდარულ დღეში სახელმწიფო ქონების განმკარგავი სუბიექტი გასცემს ვალდებულების შესრულების დადასტურებას, რაც საჯარო რეესტრში შესაბამისი ვალდებულების გაუქმების/ცვლილების რეგისტრაციის საფუძველია.
გასათვალისწინებელია, რომ პრაქტიკაში განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება აუქციონის წესებისა და პირობების ზუსტ დაცვას. სახელმწიფო ქონების აუქციონის ფორმით განკარგვისას დადგენილი მოთხოვნების დარღვევა იწვევს პირგასამტეხლოს დაკისრებას, რომლის ოდენობა და წესი განისაზღვრება საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის ბრძანებით.
სხვა სიახლეები
ბიზნესის პასუხისმგებლობა AI ჩატბოტისათვის
04.08.2026.16:00
2026 წლის 28 ივლისს საქართველოს კონკურენციისა და მომხმარებლის დაცვის სააგენტომ მიიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება, რომლითაც დადგინდა ბიზნეს-სუბიექტის მიერ ხელოვნური ინტელექტის საფუძველზე მომუშავე ჩატბოტის გამოყენების სტანდარტი მომხმარებელთან ურთიერთობისას. აღნიშნულზე დეტალურად საუბრობს ბი ვი ქონსალთინგის იურისტი მარიამ ბაღდავაძე.
განსახილველ საქმეში სააგენტომ მოვაჭრის მხრიდან დაადგინა უსამართლო კომერციული საქმიანობის განხორციელების ფაქტი კომპანია „USA2Georgia”-ს მიერ. საქმეში დადგინდა, რომ მომხმარებელი გამოწერილ ნივთებს მოვაჭრისაგან ვერ იღებდა 1 თვის განმავლობაში (მიუხედავად შესაბამისი შეტყობინების მიღებისა), ხოლო ჩატბოტი (K-AI-A) მომხმარებელს ერთი და იგივე პასუხს სცემს: „კურიერმა აიღო ამანათები ლოქერში განსათავსებლად“, რაც არ შეესაბამებოდა რეალობას. ამავდროულად, ცხელ ხაზზე დარეკვისას ზარი წყდებოდა და მომხმარებელს ეგზავნებოდა შეტყობინება, ესარგებლა WhatsApp-ჩატით ან ონლაინ ანგარიშით.
სააგენტომ გადაწყვეტილებაში ყურადღება გაამახვილა შემდეგ მნიშვნელოვან საკითხებზე:
• მოვაჭრის მიერ გამოყენებული K-AI-A სისტემა წარმოადგენს სრულად ავტომატიზებულ, ხელოვნური ინტელექტის ბაზაზე მომუშავე ჩატბოტს. მისთვის დამახასიათებელია შეზღუდული საინფორმაციო ჩარჩო ისეთ გარემოებებში, სადაც ამანათის შესახებ სისტემაში არსებული ინფორმაცია არ ასახავს რეალურ მდგომარეობას და აქვს ნაკლები შესაძლებლობა, მიიღოს ოპერატიული გადაწყვეტილებები მოვაჭრის სახელით. შესაბამისად, ჩატბოტი ვერ უზრუნველყოფს მომხმარებლის მიერ დასმული საკითხის ეფექტურ განხილვას. ჩატბოტის განმეორებადი პასუხი, რომ „კურიერმა აიღო ამანათები ლოქერში განსათავსებლად“ ვერ ჩაითვლება სრულყოფილი ინფორმაციის მიწოდებად და საკითხის ეფექტიან განხილვად, ვინაიდან ეს პასუხი რეალობას არ შეესაბამებოდა;
• დადგინდა მოვაჭრის პასუხისმგებლობა მის მიერ გამოყენებული ავტომატიზებული სისტემის მეშვეობით მიწოდებულ ინფორმაციაზე - თუ მოვაჭრე მომხმარებელთან კომუნიკაციის ან ვალდებულების შესრულების პროცესში იყენებს კომუნიკაციის ალტერნატიულ საშუალებას, იგი პასუხისმგებელია ამ საშუალების მეშვეობით გავრცელებულ ინფორმაციაზე ისევე, როგორც საკუთარ განცხადებებსა და ქმედებებზე. ამდენად, თუ ხელოვნური ინტელექტის ასისტენტის ფუნქციონირების შედეგად მომხმარებელს არ მიეწოდება მომსახურების შესახებ არსებითი ინფორმაცია, რომელიც კონკრეტულ შემთხვევაში საშუალო მომხმარებელს ინფორმირებული გადაწყვეტილების მისაღებად სჭირდება ან ინფორმაცია წარმოდგენილია არასრულად, ამგვარი უმოქმედობა შეიძლება შეფასდეს შეცდომაში შემყვან კომერციულ საქმიანობად;
• სააგენტომ მიუთითა, რომ ინოვაციური ტექნოლოგიების გამოყენების მიუხედავად, ასეთი ტექნოლოგია არ შეიძლება წარმოადგენდეს მომხმარებელთან ურთიერთობის ერთადერთ ან ექსკლუზიურ საშუალებას, როდესაც მომხმარებელს რეალურად არ შეუძლია მოვაჭრესთან კომუნიკაცია.
აღნიშნული გადაწყვეტილება სცდება კონკრეტული დავის ფარგლებს და აყალიბებს სტანდარტს. კომპანიებისთვის AI აღარ არის მხოლოდ ოპერაციული ეფექტიანობის გაზრდის ინსტრუმენტი, მისი გამოყენება პირდაპირ უკავშირდება მომხმარებელთა უფლებების დაცვასა და რეგულაციურ შესაბამისობას.
ბიზნესისთვის სულ უფრო მნიშვნელოვანი ხდება ხელოვნური ინტელექტის სისტემების ისეთი მართვა, რომელიც უზრუნველყოფს ინფორმაციის სიზუსტეს, ეფექტიან კომუნიკაციას და ადამიანის ჩართულობის რეალურ შესაძლებლობას, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც სისტემა ვერ უზრუნველყოფს მომხმარებლისათვის სწორი ინფორმაციის მიწოდებას. ბიზნესში AI-ის აქტიური გამოყენების პირობებში სწორედ მსგავსი გადაწყვეტილებები განსაზღვრავს, თუ რა სტანდარტებით შეფასდება მომავალში ტექნოლოგიის პასუხისმგებლიანი გამოყენება საქართველოში.